خویشتن دوستی چیست؟

تعریفی از خویشتن دوستی

خویشتن دوستی یعنی به خودتان عشق بورزید و خودتان را دوست داشته باشید، و عیوب خود را بپذیرید؛ به خودتان احترام بگذارید و به دنبال این هستید که پیشرفت کنید. شما وقتی خودتان را دوست داشته باشید یا به اصطلاح خویشتن دوستی داشته باشید در هر شرایطی به ارزش واقعی خودتان پی میبرید و خودتان را لایق بهترین‌ها می‌دانید.
در نتیجه: به پذیرش کامل خودتان؛ با احترام با خودتان برخورد کردن؛ رغبت برای پیشرفت خودتان و داشتن احساس شادی درونی را خویشتن دوستی میگویند.
شما وقتی خودتان را دوست داشته باشید؛ دیدتان نسبت به خودتان مثبت می‌شود. خویشتن دوستی به معنای نپذیرفتن اشتباهات یا ناراحت نشدن از خودتان نیست. شما می‌توانید بابت اشتباهی از خودتان ناراحت شوید و قصد جبران آن را داشته باشید، اما با این وجود باز هم خودتان را دوست خواهید داشت.
شما وقتی دیگران را دوست دارید، خیرخواه آن افراد هستید و اگر اشتباهی مرتکب شوند با مهربانی با آنها برخورد می‌کنید. پس دوست داشتن خودتان هم شبیه دوست داشتن دیگران است. با این تفاوت که به جای فردی دیگر خودتان را دوست دارید و به خودتان و احساساتتان احترام می‌گذارید.

چگونه خودمان را دوست داشته باشیم؟

خویشتن دوستی نیاز به زمان و تمرین‌های مکرر دارد، شما نباید انتظار داشته باشید که یک شبه همه‌ی زندگی خود را تغییر دهید. زندگی برای هر کسی پستی بلندی‌های خاص خودش را دارد و ممکن است گاهی ناامید شوید یا روحیه خودتان را از دست بدهید؛ اما به این نکته توجه داشته باشید که شما لایق و مستحق آرامش هستید و باید همیشه پشتیبان خود باشید.
نیازهای خودتان و کارهایی که باعث شادی شما می‌شود را در اولویت کارهای خود بگذارید و آرام آرام شروع به تغییر کنید. در روزهای ابتدایی ممکن است عشق ورزیدن به خودتان برایتان عجیب باشد اما به مرور زمان تبدیل به روزمره زندگی‌تان می‌شود.

تمرین‌هایی برای خویشتن دوستی

اگر در طول شبانه‌روز بارها در حال سرزنش خود هستید و همیشه به ویژگی‌های بد خود فکر می‌کنید، شما قطعا خودتان را به اندازه کافی دوست ندارید. دلیل اصلی این احساسات نسبت به خودتان این است که خودتان را دوست ندارید و فقط از یک بعد به اتفاقات زندگیتان نگاه می‌کنید و خودتان را فردی شکست خورده می‌دانید.
با تمرینات زیر می‌توانید نگرشتان را نسبت به خودتان عوض کنید:

نوشتن نامه محبت‌آمیز برای خودتان:

ممکن است از اینکه برای خودتان نامه بنویسید خنده‌تان بگیرد؛ این کاملا طبیعی است که برایتان عجیب و خنده دار باشد. اما با تمرین و تکرار می‌توانید این کار را برای خودتان عادی کنید، و حرفه‌ای شوید؛ بعد از گذشت مدتی اثرات شگفت‌انگیز آن را خواهید دید. برای شروع 8 تا از بهترین ویژگی‌های خودتان را بنویسید، و بعد تاثیرات مثبت‌شان را در زندگیتان یادداشت کنید. به یاد داشته باشید که هنگام نوشتن ویژگی‌هایتان به ارزش درونی خودتان فکر کنید و مدام خودتان را با جملات انگیزشی تشویق کنید.

خودتان را بشناسید:

همه ما نقاط ضعف و قوت خاصی داریم و همین نقاط ضعف و قدرت باعث می‌شود انسان‌ها با هم متفاوت باشند. شما باید سعی کنید بدون در نظر گرفتن تعاریف دیگران از شما؛ خودتان را بشناسید و استعداهای خودتان را کشف کنید؛ ببینید در انجام چه کارهایی ضعف دارید؟ با تمرین آنها را تبدیل به قدرت کنید. شما اگر خودتان را بشناسید تصمیم‌های بهتری در زندگی می‌گیرید و می‌توانید تواناهایی خود یا دیگران را بهتر بپذیرید.
شما اگر خودتان را بشناسید می‌توانید تاثیرات رفتارهای دیگران بر خودتان را کنترل کنید؛ و برای اینکه خودتان را بپذیرید نیاز به تایید دیگران نخواهید داشت. همچنین، اگر بر ضعف‌های خودتان آگاه باشید سعی در حل آنها دارید؛ بنابر این، انجام این کار باعث می‌شود که نسبت به خودتان احساس بهتری داشته باشید.

دفتر شکرگذاری تهیه کنید:

داشتن این دفتر به این دلیل است که شما هر روز زمانی را به نوشتن احساسات مختلف خود اختصاص ‌دهید. همچنین می‌توانید نوشته‌های روزهای قبل خودتان را مرور کنید و احساسات بد خود را از بین ببرید. اینکه احساسات خوب و کارهایی که بخاطر انجام دادنشان حس خوبی دارید را بنویسید مثل یک سپر در برابر افکار منفی عمل می‌کند. و مانع می‌شود تا احساسات منفی شما را فرا بگیرد. تهیه این دفتر برای یادآوری چیزهایی که فراموششان کرده‌اید مناسب است. شما می‌توانید در این دفتر از هر موضوعی که شما را خوشحال می‌کند یا باعث حال خوبتان می‌شود یادداشت کنید. مثلا : اتفاقات کوچک و خوشایندی که در آن روز برایتان پیش آمده است. یا احساس خوبی که از اطرافیانتان گرفته‌اید. یا نوشتن ویژگی‌هایی که بخاطرشان به خود می‌بالید. حتی می‌توانید از مهارت‌های جدیدی که یاد گرفته‌اید بنویسید.

به سلامتی خودتان اهمیت بدهید:

برای اینکه خودتان را بیشتر دوست داشته باشید؛ هیچوقت دست از مراقبت از خودتان بر ندارید. رژیم غذایی سالم داشته باشید. خواب مناسب، فعالیت بدنی و ورزش را در برنامه روزانه خودتان بگذارید. نیاز نیست که برای ورزش حتما به باشگاه بروید؛ شما می‌توانید 15 دقیقه حرکات کششی انجام دهید. یا با استفاده از اپلیکیشن‌های ورزشی در خانه ورزش کنید. پیاده‌روی کنید؛ اگر امکانش را ندارید، از خانه تا محل کار یا تحصیل‌تان را پیاده‌روی کنید. یا اگر مسیر زیادی را باید طی کنید بخشی از مسیر را پیاده بروید. مدیتیشن کنید ( انواع مدیتیشن‌ها را در مقاله مدیتیشن براتون آوردیم میتونید ازش استفاده کنید.)
اگر مریض شدید هرگز مراجعه به پزشک متخصص را عقب نندازید. سریع اقدام به درمان خودتان کنید. با انجام این فعالیت‌ها به طور ناخودآگاه احساسات خوشایند به شما رجوع می‌کنند.

از رفتارهای بد دیگران جلوگیری کنید:

این جمله به این معنا نیست که با دیگران بجنگید یا دعوا کنید؛ شاید دیگران در حق شما بدی کنند یا با رفتار اشتباهشان باعث رنجش شما بشوند؛ بنابر‌این اجازه ندهید دیگران شما را شادی و حال خوب شما را به هم بزنند؛ در برابر خطاها و ظلم‌های دیگران ساکت نمانید، دلخوری و ناراحتی خودتان را با لحنی مناسب بیان کنید. شما ارزشمند هستید و هیچکس نباید این ارزش را خراب کند.

بخشنده باشید:

هنر همیشه نقاشی و خطاطی نیست، بخشیدن هم می‌تواند نوعی هنر باشد که به وسیله آن می‌توانید به آرامش درونی برسید و آرامش واقعی را در زندگی تجربه کنید. همه‌ی ما روزهایی را داشته‌ایم که از دست دیگران یا خودمان به خاطر اشتباهات بزرگ یا کوچک دلخور شویم وخودمان را سرزنش کنیم. نکته مهم این است که اجازه ندهیم دلخوری‌ها تبدیل به کینه‌های طولانی شود. شما اگر دیگران را ببخشید می‌توانید خودتان را هم راحت ببخشید. کینه‌جویی و سرزنش در طولانی مدت باعث به وجودآمدن مشکلات بیشتری می‌شود.

تنهایی لذت بخش است:

برخی از افراد از تنهایی خودشان لذت میبرند و برخی دیگر از تنهایی فرار می‌کنند. به این فکر کنید که آخرین باری که تنها بودید و از تنهایی خودتان لذت بردید کی بود؟ کارهای زیادی وجود دارد که شما می‌توانید در تنهایی خود انجام دهید. شما باید یاد بگیرید که تنهایی خوش بگذرانید و به کسی نیاز نداشته باشید، وقتی این توانایی را داشته باشید متوجه قابلیت‌های خود می‌شوید.
کارهایی که می‌توانید زمانی که تنها هستید انجام دهید، کارهایی مثل کتاب خواندن، گوش کردن به موسیقی‌های مورد علاقته‌تان، نقاشی کشیدن، پختن غذای مورد علاقه‌تان، فیلم و سریال دیدن، نوشتن خاطرات روزانه‌تان، تمیز کردن اتاق، آبیاری گل و گیاه و… این کارها هیچ هزینه‌ای ندارند و به راحتی می‌توانید حالتان را خوب کنید و از تنهایی خود لذت ببرید. به علاوه ما این اطمینان را به شما می‌دهیم که اگر از تنهایی خودتان لذت ببرید از بودن با دیگران هم لذت خواهید برد.

روابط خوبتان را زنده نگه‌دارید:

در خویشتن دوستی کیفیت مهم است، نه کمیت. روی روابط خوبتان تمرکز کنید. با افرادی که به شما و بقیه احترام نمی‌گذارند یا با رفتار اشتباه اعتماد به نفس شما را نابود می‌کنند در ارتباط نباشید. دوستانتان باید افرادی باشند که همه‌ی ویژگی‌های شما را می‌پذیرند و در هر لحظه از زندگیتان پشتیبان شما هستند.

داشتن ذهن مقایسه‌گر ممنوع:

این مورد را تنها در یک جمله توضیح می‌دهیم. تنها شخصی که باید خودتان را با آن مقایسه کنید؛ خودتان و گذشته خودتان است.

با وجدان پاک زندگی کنید:

این به معنی نیست که هیچوقت در زندگی اشتباه نکنید. بلکه به این معنی است که با خود و دیگران صادق باشید و در مورد کارهایتان همیشه پاسخگو باشید.

خودتو دوست داشته باش، چون…

1. رضایتت از زندگی بیشتر میشه.
2. سبک زندگی سالمت رو تقویت میکنی.
3. عزت نفست بالا میره.
4. تفاوت‌ها رو بهتر می‌تونی بپذیری.
5. روابط اجتماعی بهتری خواهی داشت.
6. استرست کمتر می‌شه.
7. جذابیتت بیشتر می‌شه.

خویشتن دوستی شامل چه مواردی نیست؟

خویشتن دوستی یعنی پذیرش خودتان بدون قید و شرط. یعنی قدرت و ضعف‌های خودتان را بپذیرید. بنابراین خویشتن دوستی به معنای؛ چسباندن همه‌ی صفات خوب به خود، بی عیب و نقض دانستن خود، همیشه مثبت بودن، همیشه حق به جانب بودن، خود را از دیگران برتر دانستن و شسکت ناپذیر دانستن خود نیست.
ما باید حد وسط داشته باشیم و به قول معروف نه از این طرف بام بیوفتیم نه از آن طرف بام. نه مدام در حال انتقاد خود باشید و نه زیاد خودمان را قبول داشته باشید و خودشیفته باشید. حد وسط داشته باشید. اگر از هر طرف بام بیوفتید خودتان ضرر خواهید کرد.

تفاوت خویشتن دوستی و خودشیفتگی

 اینکه به خودمان عشق داشته باشیم با خودشیفتگی متفاوت است. خودشیفتگی را می‌توانیم اینگونه تعریف کنیم که؛ یک نوع علاقه بیش از حد به خود که همراه با بی‌توجهی به دیگران است. فردی که خودشیفته است معتقد است که از دیگران بهتر است و اصلا مسئولیت اشتباهات خود را نمی‌پذیرد. خودشیفتگی باعث خودمحوری می‌شود. تعریف‌‌های توخالی والدین، معلمان یا دیگر اطرافیان فرد در دوران کودکی؛ باعث می‌شود در سال‌های نوجوانی فرد، به سمت خودشیفتگی سوق پیدا کند. عزت نفس کاذب (غرور زیاد) اغلب با بدبینی، کمبود انگیزه، حالات دفاعی و در برخی موارد پرخاشگری همراه است.